Posts in Uncategorized

1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εθνοφαρμακολογίας – 1st Panhellenic Congress of Ethnopharmacology

November 19th, 2019 Posted by Uncategorized 0 thoughts on “1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εθνοφαρμακολογίας – 1st Panhellenic Congress of Ethnopharmacology”

Reading Time: 3 minutes

1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εθνοφαρμακολογίας (Μέρος Α) – Παραδοσιακή θεραπευτική (και μια ωραία ταινία)

For English scroll down

Πριν λίγο καιρό συμμετείχαμε στο 1ο πανελλήνιο συνέδριο εθνοφαρμακολογίας στην Αθήνα.

Θέλαμε να κατασταλάξουν λίγο οι πληροφορίες μέσα μας πριν αρχίσουμε να τις μοιραζόμαστε μαζί σας (εντάξει, αυτό είναι 50% αλήθεια και 50% δικαιολογία για την αναβλητικότητά μας – οκ, της Αναστασίας την αναβλητικότητα, ο Μιχάλης και οι υπόλοιποι έχουν άλλα ελαττώματα…).

Μάθαμε πολλά, αναθεωρήσαμε πράγματα που πιστεύαμε, επιβεβαιώσαμε πράγματα που υποψιαζόμασταν, είδαμε πόσα ακόμη υπάρχουν για να ερευνηθούν και να μάθουμε. Και κυρίως είδαμε ότι είμαστε πολύ περισσότεροι απ όσους φαινόμαστε αυτοί που παθιαζόμαστε με τα αρωματικά φυτά και τις θεραπευτικές τους ιδιότητες!

Tο σημαντικότερο συμπέρασμα που κρατήσαμε (take home message στην καθομιλουμένη) ήταν το πόσο επείγει η καταγραφή της γνώσης που έχει απομείνει για την παραδοσιακή θεραπευτική, για να διασωθεί και να μελετηθεί επιστημονικά.

Αυτό ακριβώς κάνει η επιστήμη της εθνοφαρμακολογίας: μελετά τις δράσεις των φυσικών φαρμάκων της παραδοσιακής ιατρικής, τις ερμηνεύει επιστημονικά και αξιοποιεί αυτή τη γνώση για την αντιμετώπιση ασθενειών και τη βελτίωση της ζωής μας.

Εξάλλου πολλές δραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται στα φάρμακα προέκυψαν από αυτή την παρατήρηση των παραδοσιακών χρήσεων των φυτών στις τοπικές κοινωνίες. Οι βοτανοθεραπευτές και κυρίως οι γιατροί της αρχαιότητας μελέτησαν (ο Ιπποκράτης απέδειξε κιόλας) την αποτελεσματικότητα των φαρμακευτικών φυτών. Ωστόσο μέχρι σήμερα έχει ερευνηθεί επιστημονικά μόνο το 1% των φυτών παγκοσμίως!

Η παραδοσιακή γνώση μπορεί να είναι «οδηγός» για την επιστημονική έρευνα, δυστυχώς όμως σήμερα έχει ήδη χαθεί μεγάλο μέρος της. Οι άνθρωποι που έμαθαν και θυμούνται πώς χρησιμοποιούνται από παλιά οι φυσικές θεραπείες σιγά σιγά φεύγουν από τη ζωή, η γνώση αυτή δεν καταγράφεται, κι έτσι χάνεται. Και χάνεται γρήγορα, όχι αργά.

Στην παρουσίασή της στο συνέδριο η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Φαρμακoγνωσίας ΑΠΘ Μαντώ Λάζαρη, ανέφερε ότι ερευνητές στην Κρήτη που μελετούν την αυτοφυή χλωρίδα της περιοχής, όταν πριν από 10 χρόνια ξεκίνησαν την έρευνά τους, είχαν συναντήσει περισσότερους από 150 ανθρώπους που αναγνώριζαν τα είδη της, τα συνέλεγαν και τα χρησιμοποιούσαν. Πριν από 2 χρόνια δεν υπήρχαν ούτε 50 άνθρωποι που να κατέχουν αυτή τη γνώση. Η γνώση αυτή μεταφέρεται κυρίως προφορικά, αλλά οι νεότεροι άνθρωποι είτε έχουν φύγει από την ύπαιθρο, είτε ακόμη κι αν ζουν εκεί, συνήθως δεν έχουν επαφή με τη φύση και ενδιαφέρον για να καταγράψουν αυτά τα «γιατροσόφια» ώστε να διασωθούν.

 (Τώρα εμείς δεν γίνεται να μην σκεφτούμε ότι το ίδιο συμβαίνει και με τη γνώση για τους παραδοσιακούς, φυσικούς τρόπους καλλιέργειας, της φυσικής προστασίας των φυτών, κλπ, αλλά αυτό είναι για άλλη φορά.)

Πριν από 2 χρόνια, τυχαία, σε ταξίδι στην Αθήνα, μιλήσαμε με την κ. Μαρία, φίλη φίλων. Η κουβέντα έφτασε (εννοείται) στη ρίγανη και μάθαμε ότι όταν η μαμά της ήταν κοριτσάκι, γύρω στα 1920-30, στην Αθήνα, της τρύπησαν τα αυτιά, και για να «ψηθεί η πληγή» χωρίς να μολυνθεί, έβαλαν ξυλάκι από ρίγανη αντί για σκουλαρίκι!

Ενθουσιαστήκαμε, μας φάνηκε όμως λίγο παράξενο και ψάξαμε να δούμε αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στον παντογνώστη google.Έτσι οδηγηθήκαμε στον Καναδά σε  μια κοπέλα ιταλικής καταγωγής, την Christina, η οποία έχει γράψει στο blog της ένα άρθρο με τίτλο «Oregano… My mom stuck it in my ears»! Ε, και η δική της μαμά, στην άλλη πλευρά του πλανήτη, όταν μολυνόταν τα αυτιά της από σκουλαρίκια, έβαζε κλαδάκια από ρίγανη! Και τότε ήταν που σκεφτήκαμε πόσο ωραίο θα ήταν να συγκεντρώναμε κι άλλες τέτοιες ιστορίες με φυτά και θεραπείες, εξάλλου σήμερα με το internet δεν υπάρχουν δικαιολογίες… (παρακαλούμε το Τμήμα Προγραμματισμού να το προσθέσει στη λίστα με τα μελλοντικά project …)

Στο internet πάλι ανακαλύψαμε και μια πολύ ωραία ταινία μικρού μήκους, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Σιαδήμα και σενάριο Στέλλας Καβαδάτου, το «Rοsmarinus Οfficinalis  Ή Δεντρολίβανος ο Φαρμακευτής». Βασίζεται σε πραγματική ιστορία, 20 δυνατά λεπτά, πολλή τροφή για σκέψη! Δείτε την και μετά στείλτε μας ό,τι θυμάστε από γιατροσόφια!

______________________________________________________________________

 

1st Panhellenic Congress of Ethnopharmacology – Traditional Therapies (and a nice short film)

A few days ago we participated in the 1st Panhellenic Ethnopharmacology Congress in Athens.

We waited for the information to settle down a bit before sharing it with you (ok, this is 50% truth and 50% excuse for our procrastination – well, Anastasia’s procrastination, Michalis and the rest of the team has other flaws …).

A lot to learn, to see things differently and to realize how much there is still to be researched, confirmed and learned. But we mostly realized how many people love plants and their healing properties, and passionately want to further study them!

The most important take-home message was how urgent it is to gather information on traditional therapies and write it down so that it can be scientifically studied.

This is exactly what the science of ethnopharmacology does: it documents indigenous medical knowledge and scientifically studies natural medicines derived from plants to improve health care.

After all, many active substances used in medicines resulted from this observation of the traditional uses of plants in local communities. Herbal therapists, and especially doctors in antiquity, have thoroughly studied (Hippocrates even proved) the efficacy of medicinal plants. Still, even nowadays, only 1% of worldwide flora has been scientifically studied!

Τraditional knowledge can be a shortcut to facilitate scientific research, although a big part of it has been already lost. People who have learned and remember how natural remedies were used in the past are old. Their family usually doesn’t care enough to document those practices, so all this information disappears when they pass away. And it disappears quickly!

In her presentation at the conference, Assistant Professor of the Department of Pharmacognosy of the Aristotle University of Thessaloniki, Manto Lazari, mentioned that, 10 years ago, researchers in Crete studying the native flora of the area had met more than 150 people that recognized the species and knew how to use them. But two years ago there were less than 50 people to share what they knew. This knowledge is usually shared verbally, it is rarely written down. Younger people though, even if they haven’t moved to big cities, don’t seem to be interested in “saving” this information and practices.  

(At this point we inevitably think this is also the case with knowledge on natural farming, natural plant protection, etc, but we ‘d better not raise this topic now)

Two years ago, on a trip to Athens, we got introduced to Mrs Maria, a friend’s friends. Our conversation soon turned to oregano (how could it not?) and we learned that when her mom was a little girl, around 1920-30, in Athens, he had her ears pierced, and her mother put a small oregano stick in the piercing hole to protect it from infections and help it heal!

Overwhelmed by this tip, we started googling for relevant information… And yes, it seems that it wasn’t only Mrs Maria’s mother … Google search directed us to Canada, to an Italian origin, Christina, and her blog post under the title: “Oregano … My mom stuck it in my ears“! She shares her memory of her mother putting oregano sticks in her ears when she was little and her ear piercing was infected, to help it heal!  If only we could reach other people all over the world and listen to such stories … (note to self – maybe we should make such a call… after all, the internet is a great place to find people who might remember something or know of others who remember…)

And it is internet again, where we discovered this great short film, based on a true story. “Rosmarinus Officinalis”, directed by Andreas Siadimas, script by Stella Kavadatou. 20 minutes, lots of food for thought! We strongly recommend it! Watch it and then share your natural remedy memories with us!!

Η δύναμη της σταγόνας / The power of a drop (ή γιατί μας αρέσει το σταγονόμετρο στο μείγμα μας)

September 19th, 2019 Posted by Uncategorized 0 thoughts on “Η δύναμη της σταγόνας / The power of a drop (ή γιατί μας αρέσει το σταγονόμετρο στο μείγμα μας)”

Reading Time: 2 minutes

 

For English scroll down

Κάπου* είχαμε διαβάσει ότι κατά την απογείωση ενός αεροπλάνου που ξεκινάει από το Λος Άντζελες για τη Ν. Υόρκη, αν ο πιλότος στρέψει το σκάφος ελάχιστες μοίρες νότια, η διαφορά στην τελική πορεία θα είναι τόσο μεγάλη που αντί για τη Ν. Υόρκη θα καταλήξει στην Ουάσινγκτον!  Μια μικρή απόκλιση δηλαδή οδηγεί εκατοντάδες  χιλιόμετρα μακριά από εκεί που θα πήγαινε αλλιώς.  Σαν να λέμε ότι μια μικρή αλλαγή οδηγεί σταδιακά σε μια πολύ μεγαλύτερη.

Αυτό θυμόμαστε με κάθε σταγόνα από το ελαιόλαδο με αιθέριο έλαιο ρίγανης που πέφτει στο φαγητό μας.

Ότι δηλαδή λίγο – λίγο, σταγόνα – σταγόνα, μπορούμε να χτίσουμε μέρα με τη μέρα μια καθημερινότητα με συνήθειες που μας οδηγούν εκεί που θέλουμε να πάμε.  Είτε είναι η καλύτερη υγεία, η καλύτερη διάθεση,  το να βλέπουμε περισσότερο τους φίλους μας,  το  να μάθουμε μια ξένη γλώσσα, το  να τρέξουμε μαραθώνιο, οι μικρές, απλές αλλαγές στις συνήθειές μας είναι που κάνουν σιγά σιγά τη μεγάλη διαφορά, όταν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι.  Σταγόνα τη σταγόνα, μέρα με τη μέρα ερχόμαστε σιγά σιγά πιο κοντά στην καλύτερη εκδοχή μας.

Εξάλλου όπως είπε και ο Durant (και όχι ο Αριστοτέλης από τον οποίο όμως εμπνεύστηκε για να το πει)  “We are what we repeatedly do. Excellence, then, is not an act, but a habit” (στο σημείο αυτό δίνουμε credits στο google search). Περίπου δηλαδή ότι είμαστε αυτό που κάνουμε κατ’ επανάληψη. Η αριστεία επομένως δεν είναι μια πράξη αλλά μια συνήθεια.

Και οι  «στραβοτιμονιές» μέσα στο πρόγραμμα είναι,  αλλά αν ξέρουμε πού βλέπει η πυξίδα, είναι αλλιώς.

Τα υπόλοιπα που αγαπάμε στις σταγόνες αυτές από το μείγμα σας τα έχουμε ήδη πει (αλλά μας αρέσει να τα ξαναλέμε) .

 Συνδυάζει γεύση και θεραπευτικές ιδιότητες, και έχει και τη «βούλα» και για τα δύο. Έχει διακριθεί  με την ανώτατη διάκριση (Gold Medal) στα Singapore Taste Awards 2019  για τη γεύση του (αυτό είναι στα breaking news κανονικά αλλά έλα που δεν είμαστε και πολύ της τυμπανοκρουσίας…) και με Health and Nutrition Αward 2018 για τα υψηλά επίπεδα σε πολυφαινόλες και αντιοξειδωτικά, τα οποία συμβάλλουν σε μια ισορροπημένη διατροφή.

 Ότι μας αρέσει το ξάφνιασμα που προκαλεί σε όποιον το βλέπει πρώτη φορά: «τώρα αυτό είναι φαγητό ή φάρμακο;» για να έρθει μόνη της η απάντηση: είναι και φαγητό αλλά και «φάρμακο». Όπως εξάλλου κάθε φαγητό που μας τρέφει πραγματικά (ο Ιπποκράτης το είπε αυτό πρώτος, όχι εμείς).

Και μας αρέσει να το θυμίζουμε αυτό στον εαυτό μας. Ότι μέσα σε όλα τα «δεν έχω χρόνο» και «δεν προλαβαίνω» που λέμε διαρκώς  αξίζουμε λίγο χρόνο κάθε μέρα για να μας φροντίσουμε, να μας «θρέψουμε» με καλή τροφή. Λίγο λίγο.

Σε κάθε σταγόνα από το μείγμα αυτό, έχουμε κλείσει ένα μικρό «σκαλοπατάκι» με πολυφαινόλες και αντιοξειδωτικά για να «ανεβαίνουμε»  λίγο λίγο κάθε μέρα.

Το μείγμα μας από εξαιρετικά παρθένο βιολογικό μονοποικιλιακό ελαιόλαδο ψυχρής έκθλιψης με βιολογικό αιθέριο έλαιο ρίγανης παραγωγής μας  μπορείτε να το βρείτε στην Ελλάδα σε επιλεγμένα καταστήματα, φαρμακεία και εστιατόρια. (Online: Φαρμακείο Κουτέλη, Sensities, Ιάματα) και στο εξωτερικό στο Oliveology.

 

* Κάπου = Κάπου σε κάποιο τυχαίο ψάξιμο στο διαδίκτυο προέκυψε η πληροφορία, μας έκανε εντύπωση, τη συγκρατήσαμε και τώρα που το ψάξαμε περισσότερο είδαμε ότι η αρχική πηγή είναι το βιβλίο “Atomic Habits – An Easy & Proven Way to Build Good Habits & Break Bad Ones” του James Clear ”. Εμείς δεν το έχουμε διαβάσει, αλλά φαίνεται ενδιαφέρον, και είναι διαθέσιμο εδώ:

https://penguinrandomhouseeducation.com/book/?isbn=9780735211292

______________________________________________________________________

We read somewhere* that if a plane leaves Los Angeles το New York City and the pilot moves the nose of the plane just 3.5 degrees to the south, the plane will land in Washington instead of New York! Such a small change leads hundreds of miles away from where it would otherwise land.  As if to say that a small change gradually leads to a far greater one.

This is what we think with every drop of olive oil with oregano essential oil that falls into our plate.

Little by little, drop by drop, we can build day-to-day habits that lead us where we want to go. Be it better health, better mood, seeing more of our friends, learning a foreign language, running a marathon, small, simple changes in our habits make a big difference. Drop by drop, day by day we are getting closer to our best version.

After all, as Durant said (and not Aristotle, from whom Durant was inspired) “We are what we repeatedly do. Excellence, then, not an act, but a habit” (credits to google for that myth debunking).

We’ve talked many times about what we love in these little drops of our mix (but we never get tired talking about it). 

First,  its taste and therapeutic properties. Actually it has been awarded with the Gold Medal in Singapore Taste Awards 2019 for its taste (actually this is breaking news but it seems we are not the “big announcement” kind of people) and with the Health and Nutrition Award 2018, for its high polyphenols and antioxidants, which contribute to a balanced diet.

That we kind of enjoy surprising anyone who sees it for the first time: “Is this food or medicine?”, to realise within seconds:  ​​it is both food and “medicine”. Like any real food that nurtures us (Hippocrates said this first of course, not us).

And we like to remind ourselves of that. That despite the lack of time and everyday stress, we deserve some time each day, to take care of ourselves, to nourish ourselves with good food.  Step by step, drop by drop.

So, every drop of this mixture is a small “step” with polyphenols and antioxidants to “lift us up” little by little every day.

Note: Our blend of ultra virgin organic cold-pressed olive oil with our organic oregano essential oil is available in Greece in selected stores, pharmacies and restaurants (Φαρμακείο Κουτέλη, Sensities, Ιάματα)

Outside Greece, you can find it at Oliveology.

 

* Somewhere = during a random internet search. Then we searched further and discovered that that the original source was the book “Atomic Habits – An Easy & Proven Way to Build Good Habits & Break Bad Ones ”by James Clear”. We haven’t read it yet, but it seems interesting, and it’s available here:

https://penguinrandomhouseeducation.com/book/?isbn=9780735211292

 

 

Το χώμα, η παρατημένη λεμονιά και το τεράστιο λεμόνι – The soil, the abandoned lemon tree and the giant lemon.

May 27th, 2019 Posted by Uncategorized 0 thoughts on “Το χώμα, η παρατημένη λεμονιά και το τεράστιο λεμόνι – The soil, the abandoned lemon tree and the giant lemon.”

Reading Time: 2 minutes

 

For English scroll down

Αυτό το τεράστιο λεμόνι μόλις κόπηκε από μια λεμονιά που μεγαλώνει μόνη της, δεκαετίες τώρα, στην πίσω αυλή ενός αγαπημένου μας σπιτιού σε μια παραλία της Πρέβεζας. Χωρίς νερό, εκτός από της βροχής και χωρίς άλλη φροντίδα εκτός από αυτήν που δέχεται από το έδαφος στις ρίζες της. Έχει ελάχιστα δηλαδή, κι όμως είναι όλα όσα χρειάζεται για να μας προσφέρει περισσότερα απ΄ όσα εμείς χρειαζόμαστε. Την περιεργαζόμαστε, ενώ κρατάμε το τεράστιο λεμόνι στα χέρια μας και απορούμε για όλα αυτά τα άγνωστα που συμβαίνουν κάτω από τα πόδια μας, στις ρίζες της, μέσα στο έδαφος.

Σε μια κουταλιά χώμα ζουν κανονικά περισσότεροι μικροοργανισμοί από τον ανθρώπινο πληθυσμό ολόκληρου του πλανήτη. Στην αρχή το ακούς και τρομάζεις, και σιχαίνεσαι και λίγο. Έχεις ακούσει και για όλα τα μυκητοκτόνα και τα βακτηριοκτόνα που κυκλοφορούν, και λες «για να έχουμε φτιάξει τόσα όπλα, σίγουρα θέλουν εξόντωση αυτοί οι μικροσκοπικοί εχθροί». Και φυσικά τρέχεις στο γεωπόνο για να τους εξολοθρεύσεις.

Αν ο γεωπόνος όμως είναι ενημερωμένος (και όχι σαν αυτούς τους γιατρούς που συνταγογραφούν αντιβιοτικά για ένα απλό συνάχι) θα σου πει ότι αυτοί οι μικροοργανισμοί είναι που κάνουν όλη τη «δουλειά», αυτοί μεταφέρουν στις ρίζες τα θρεπτικά συστατικά και την ενέργεια που χρειάζονται τα φυτά.

Και ότι όσο περισσότεροι μικροοργανισμοί ζουν στο χώμα (όπως και στο σώμα μας, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα), τόσο πιο ζωντανό είναι το έδαφος και τόσο καλύτερα μπορεί να θρέψει τα φυτά, τα δέντρα, και άρα κι εμάς.

Και ότι η υγεία του εδάφους (και η δική μας, θα συμπληρώναμε εμείς, αλλά είπαμε, αυτό είναι άλλη κουβέντα) βρίσκεται στην ισορροπία. Άρα κάτι που κάνει ζημιά, έχει γίνει βλαβερό επειδή λείπει το αντιστάθμισμα που χρειάζονται για να υπάρξει ισορροπία.

Τι κάνουμε επομένως;
Α. Αγοράζουμε ότι –κτόνο βρούμε μπροστά μας και ψεκάζουμε ανελέητα να μη μείνει ρουθούνι από μύκητες, βακτήρια, σκουληκάκια, αρθρόποδα, λειχήνες κλπ.
Β. Καθόμαστε και κοιτάμε μια το τεράστιο λεμόνι στο χέρι μας, μια την παρατημένη τη λεμονιά και σκεφτόμαστε ότι η παρέα που τη φροντίζει είναι αυτός ο κόσμος κάτω από τα πόδια μας, γύρω από τις ρίζες της, το δίκτυο από τους αόρατους στα μάτια μας μύκητες, τα βακτήρια, τα σκουληκάκια και όλα τα άλλα – άκια που της δίνουν βιταμίνες, αμινοξέα, ένζυμα και όλα τα άλλα που χρειάζεται για να φτιάχνει τεράστια λεμόνια σαν αυτό. Και ταυτόχρονα αναρωτιόμαστε αν μπορούμε να κουβαλήσουμε κι άλλους ωφέλιμους μικροοργανισμούς (κι ακόμη περισσότερους) να στριμωχτούν καλά, να γίνουν μια ωραία ατμόσφαιρα (να γίνουν) και να μη μπορεί κανένας να έχει περισσότερο χώρο απ’ ό,τι χρειάζεται. Για να μη μας χαλάει την ισορροπία δηλαδή και μας πουλάνε –κτόνα που κάνουν και το πιο ζωντανό έδαφος, σκόνη.

Όσοι αντέξατε να διαβάσετε μέχρι εδώ, έχετε καταλάβει αν η σωστή απάντηση είναι το Α ή το Β. Και αν αναρωτηθήκατε κι εσείς μαζί μας, σας λέμε ότι, ναι, μπορούμε να βοηθήσουμε αυτό το αόρατο δίκτυο να μεγαλώνει σε ισορροπία γύρω από τις ρίζες των φυτών και να μη χρειάζεται να το δυναμιτίζουμε μόλις κάτι παίρνει παραπάνω αέρα και πάει να «καπελώσει» τους συγκατοίκους του. Το πώς, σε επόμενο επεισόδιο όμως!

_____________________________________________________________________________________
We just cut this giant lemon from a lemon tree that has been growing on its own, for decades now, in the backyard of a little house we love, in a small village near Preveza. The only water it gets is from the rain, and the only care comes from the soil underneath. It has so little, and yet it is everything it needs to offer us more than we need. We keep gazing at the tree, while holding the giant lemon, wondering about all this unknown life unfolding beneath our feet, in the ground.

In a spoonful of soil, we can normally find more microorganisms than the human population of the entire planet. When you first hear it, it scares you a bit. You might also feel disgusted. What is more, you have heard about all these fungicides and bactericides and probably think “if we have created so many weapons, then these tiny creatures must for sure be enemies we have to attack”. And of course, you visit the expert to ask for help.

Now, if the expert is knowledgeable (and not like these doctors that prescribe antibiotics for the simple flu), he will tell you that it is exactly these microorganisms that “do the job”, that they are the ones that feed the plants with all the nutrients and energy they need.
And that the health of the soil (and our health also, but, as we said, this is a different story) lies in balance. If something is causing damage, it is because there is no counterweight to strike the needed balance.
And that the more microorganisms in the soil (as in our body, but this is a different story), the more alive the soil is, and the better it can nourish the trees, the plants, and therefore us.
So, what do we do?
A. We buy every –cide, in the market and start spraying, showing no mercy for the fungi, the bacteria, the little worms, the lichens etc
B. We keep looking at the giant lemon in our hand, next to the abandoned lemon tree, thinking that it relies only on rain and on this silent, unseen world working unstoppably under our feet, around its roots, on the network of worms, fungi, bacteria and all the other microorganisms that feed it with vitamins, minerals, enzymes and everything else this tree needs to offer us giant lemons like this one. And at the same time we wonder if we could get more beneficial microorganisms (and even more) to set a balance so that nothing can occupy more space than it is needed.

If you managed to read so far, you already know if the right answer is A or B. And if you too wonder about the network, then yes, we can help it grow in balance around the roots of the plants, so that we don’t have to bombard it as soon something tries to expand unreasonably. How? Just stay tuned!

Βιοποικιλότητα / Biodiversity

May 22nd, 2019 Posted by Uncategorized 0 thoughts on “Βιοποικιλότητα / Biodiversity”

Reading Time: 2 minutes

 

For english scroll down

Διεθνής ημέρα βιοποικιλότητας σήμερα, και αυτές είναι δύο ποικιλίες φασκόμηλου, που λιάζονταν στο χωράφι μας πριν λίγες μέρες. Salvia officinalis η μία, αυτή με το έντονο μωβ χρώμα, Salvia fruticosa (ελληνικό φασκόμηλο) η άλλη, με το ανοιχτό ροζ.

Αν και στην ίδια οικογένεια, με παρεμφερείς ιδιότητες, έχουν διαφορετικό άρωμα και μοιάζουν ελάχιστα μεταξύ τους. Η ποικιλία στη φύση (αυτή που έχουμε χάσει τις τελευταίες δεκαετίες με τις μονοκαλλιέργειες, την εντατική γεωργία κλπ  –αλλά ας μην το πιάσουμε αυτό το θέμα τώρα) είναι ο μηχανισμός της για να προσαρμόζεται, να εξελίσσεται, και να παραμένει ζωντανή. Όπως πχ ένα χαρτοφυλάκιο τραπεζικών μετοχών πρέπει να έχει ποικιλία ώστε αν «πέσει» μια μετοχή να τη στηρίξουν οι άλλες, ακριβώς αυτό κάνει και η φύση! *

 

Τώρα που μιλάμε, έχουν ήδη αποσταχθεί όσα φυτά ήταν ανθισμένα. Η fruticosa έγινε ανθόνερο – υδροδιάλυμα και η officinalis έγινε αιθέριο έλαιο για τα πειράματα του Μιχάλη.

Σημείωση αγροτικού ημερολογίου: τα 45 κιλά φασκόμηλο officinalis έδωσαν 7 ml αιθέριο έλαιο και τα 20 κιλά fruticosa έδωσαν περίπου 80 λίτρα ανθόνερο (νέο προϊόν – μείνετε συντονισμένοι)

*Η πετυχημένη παρομοίωση της φύσης με τραπεζικό χαρτοφυλάκιο δεν είναι δική μας – τη διαβάσαμε πρόσφατα στο αγαπημένο “Hydrosols – The next aromatherapy” της Suzanne Catty, και η πατρότητα ανήκει στον Kenny Ausubel -“Seeds of Change”.

______________________________________________________________________

It is International Day for Biodiversity today, and these are two sage varieties enjoying the sun in our field. Salvia Officinalis with the purple flowers and Salvia fruticosa with the pink ones.

 

Same family, similar properties, but different smell and looks. Nature’s diversity is its way to adjust, develop, it is its mechanism against extinction. Exactly like a bank portfolio should be diversified in case a stock fails! *

And our clever intensive agriculture has caused the loss of such a big part of biodiversity  –  but better not touch this issue now.

Most of the flowers in the picture are already distilled now.

Farmer’s diary note: 45 kg of Salvia Officinalis produced 7 ml of essential oil (for Michalis’s experiments) and 20 kg of Salvia Fruticosa produced approx 80 litres of hydrosol (new product – stay tuned!!)

*We loved this line that we read recently in one of our favourite books “Hydrosols, The next aromatherapy” by Susan Catty, who quotes Kenny Ausubel in “Seeds of Change”.

 

 

 

 

Seed Keeping and Biodiversity – Σπόροι και βιοποικιλότητα

October 30th, 2018 Posted by Uncategorized 0 thoughts on “Seed Keeping and Biodiversity – Σπόροι και βιοποικιλότητα”

Reading Time: 2 minutes

 

Seed keeping, is one of our big loves, next to herbs! It is so rewarding to grow even a small part of what you eat daily…  

(Για ελληνικά, δείτε παρακάτω)

These red sweet peppers thrived on our balcony from a heirloom variety seed! And hopefully some of their little seeds will grow into a plant loaded with peppers too, next year. Heirloom varieties, old varieties, traditional varieties, farmers varieties, landraces, no matter how we call them, they carry within them extremely rich genetic information, that allows them to adjust to different climates and soil types and survive change. This big genetic diversity offers us unique flavors and nutritional value. And this is what people used to grow and eat before the commercial, more productive (but not reproductive) varieties emerged a few decades ago. 

Most professional farmers unfortunately abandoned them during the last decades, for the sake of more productive, genetically uniform, high yielding hybrid varieties. The new commercial  seeds  are certainly more productive, but only short term, because of their narrow genetic base. Farmers can’t save seeds to replant them, not to mention the high dependence on pesticides and fertilizers. Hopefully, small farmers all over the world have realized this problem and have started to replant heirloom varieties. Even though since 1900  we have lost more than 75% of our plant genetic diversity, according to FAO, it is never too late to start caring for our planet, our soil, our health -and of course the variety and richness of the tastes we enjoy- ..

 

Thankfully, there has been a very positive recent reform in EU legislation that will allow organic farming to focus on heirloom varieties so that they adjust locally and become more productive through breeding.

 

Είναι απίθανο να μπορείς παράγεις μόνος σου κάτι απ’ όσα τρως! Αυτές οι πιπεριές μεγαλώνουν στο μπαλκόνι μας από σποράκια που κρατήσαμε πέρυσι, από παλιά, παραδοσιακή ποικιλία. Μαζί με τα βότανα, οι παλιές ποικιλίες σπόρων είναι η μεγάλη μας αγάπη. Οι παλιές ποικιλίες είναι ανθεκτικές και προσαρμόζονται στον κάθε τόπο, ωστόσο έχουν εγκαταλειφθεί από τους περισσότερους αγρότες επειδή δεν είναι τόσο παραγωγικές όσο τα εμπορικά υβρίδια -τα οποία όμως χρειάζονται πολλά λιπάσματα και φυτοφάρμακα-.

 

Ενώ μέχρι και πριν από μερικές δεκαετίες όλοι καλλιεργούσαν αυτές τις ποικιλίες, σήμερα έχει χαθεί σχεδόν το 75%  της φυτικής βιοποικιλότητας, σύμφωνα με τον FAO.

Ευτυχώς υπάρχουν πολλοί καλλιεργητές σε όλο τον κόσμο που αρχίζουν να τις καλλιεργούν ξανά.

Μάλιστα, μια πρόσφατη νομοθετική αλλαγή στην ΕΕ θα επιτρέψει στους βιοκαλλιεργητές να τους δώσουν προτεραιότητα, αφού οι παραδοσιακές ποικιλίες ταιριάζουν απόλυτα στη βιολογική γεωργία!